Ελλήνων νίκες..

Πάντα πριν από κάποιο μεγάλο αγώνα αυτό που αξίζει περισσότερο είναι η προσμονή , η ανησυχία για το αποτέλεσμα , η ταύτιση των πραγμάτων και των καταστάσεων. Οι συνθήκες δίνουν σε όλους μας την ευκαιρία να γίνουμε και λίγο προπονητές , λίγο ιστορικοί και αρκετές φορές ρομαντικοί.

Πάντα όμως κάθε αθλητικό γεγονός που σχετίζεται με την πατρίδα μας, θυμίζει σε όλους μας τα βασικά χαρακτηριστικά του λαού μας. Του λαού που πέρασε τα τελευταία 30 χρόνια μέσα στην "χλιδή" και την εικονική υπερκατανάλωση. Ενός λαού που πάντα τα κατάφερνε...

Όλα τα σχόλια για σήμερα αναφέρουν την μάχη του Δαυίδ με το Γολιάθ. Δύο ήρωες που μας έχουν κάνει παρέα πολλές φορές.

Πρώτη φορά τους άκουσα στην παιδική μου ηλικία απο την φωνή του Φίλιππου Συρίγου...






Και τότε με την παρέα του Μπαρτέζ...






Αλλά και τότε που στραβοπάτησε ο Γολιάθ...




Μήπως όμως τελικά μας αξίζει να σκεφτόμαστε και διαφορετικά;
Γιατί απλά φίλοι μου γεγονότα επαναλαμβανόμενα παύουν να είναι τυχαία, αλλά να είναι αποτελέσματα προσπάθειας, κόπου, κούρασης, πίστης.
Να νιώσουμε ξανά περήφανοι σήμερα και η απάντηση να είναι αθλητική.  Να απαλλαγούμε από το "Σαββατόβραδο στην Καισαριανή" και να κάνουμε τους αντιπάλους μας να τραγουδάνε για την Παρασκευή βράδυ στην Πολωνία.

"Οι Έλληνες αξίζουν το σεβασμό όλων"

«Αυτό που μας εμπνέει είναι η ιστορία της Ελλάδας. Αυτό εμένα με εμπνέει πάρα πολύ. Ο λαός ο Ελληνικός έχει τεράστια περηφάνια για την ιστορία που κουβαλάει και αξίζει το σεβασμό όλου του κόσμου. Όλοι θα πρέπει να σεβόμαστε τους Έλληνες, για την ιστορία τους, για τις αρχές, τη δημοκρατία, τις επιστήμες, για όλα αυτά που ξεκίνησαν από την Ελλάδα. Οπότε, είναι πολύ δύσκολο, οποιοσδήποτε να μας κάνει μαθήματα.»

Η ερώτηση του ξένου δημοσιογράφου, μετά την πρόκριση της εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου, με αντίπαλο τη Ρωσία, ήταν για το αν παίξαμε για να αποδείξουμε ότι η κυρία Μέρκελ κάνει λάθος που λέει ότι πρέπει να διατηρηθούν οι Ελληνες σε χαμηλό βιοτικό επίπεδο.Ο Φερνάντο Σάντος επέμεινε να απαντήσει, παρότι οι άνθρωποι της UEFA παρενέβησαν για να μην το κάνει, λόγω του πολιτικού χαρακτήρα της ερώτησης. Και η απάντηση του προπονητή της Εθνικής μας ομάδας ήταν αποστομωτική.

Πριν απο λίγες ημέρες, ο Φερνάντο Σάντος είχε πει: "Εγώ είμαι πιο Έλληνας από όλους τους Ελληνες!". Και χθες, ο...Έλληνας απ την Πορτογαλία απέδειξε ότι η παρουσία του στον πάγκο της Εθνικής μας ομάδας, ανυψώνει ακόμα περισσότερο την περηφάνια μας.

Καλή δύναμη...

"Ο έρωτας του Φεγγαριού (Moonrise Kingdom)"

Από τις  14 Ιουνίου προβάλλεται η ταινία “Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ” που έχει ως κεντρικό ήρωα ένα πρόσκοπο. Πρόκειται  για μια γλυκιά κωμωδία, σαν τα παιδικά μας χρόνια. Ο Wes Anderson (Ο Απίθανος Κύριος Φοξ, Ταξίδι στο Darjeeling, The Squid and the Whale) μας αφηγείται μια ιστορίας αγάπης μεταξύ δωδεκάχρονων και θίγει έμμεσα σοβαρά θέματα του κόσμου των μεγάλων.

Υπόθεση (cine.gr)
Σε ένα απόμερο νησί της Νέας Αγγλίας, ένα νεαρό αγόρι είχε εξαφανιστεί από τους προσκόπους. Ο αρχηγός των προσκόπων (Edward Norton) μαζί με τη βοήθεια του αρχηγού της τοπικής αστυνομίας (Bruce Willis) ξεκινούν την έρευνα για την ανεύρεση του. Αυτό που δεν γνωρίζουν είναι ότι στην πραγματικότητα, το αγόρι το έχει σκάσει μαζί με την κόρη του Bill Murray και της Frances McDormand. Συγχυσμένα και προβληματισμένα, τα δυο δωδεκάχρονα παιδιά τρέχουν μακριά μαζί, ελπίζοντας να βρουν ο ένας στον άλλον αυτά που δεν τους δίνουν οι μεγαλύτεροι. Ως πρόσκοπος, ο Σαμ διαθέτει βασικές γνώσεις εξερευνητή. Η Σούζι έχει φέρει μαζί της το αγαπημένο της πικάπ και το 45άρι της Φρανσουάζ Αρντί που της έφερε η θεία της από τη Γαλλία, ένα τρίλεπτο ερωτικό σάουντρακ που την κάνει να ξεχωρίζει από το ρεύμα και δικαιολογεί την παρόρμησή της να φύγει από ένα περιβάλλον που δεν την καταλαβαίνει. Καθώς η οικογένεια της κοπέλας, οι πρόσκοποι κι ο μοναχικός σερίφης ψάχνουν για τα παιδιά, μια επικίνδυνη καταιγίδα ετοιμάζεται να χτυπήσει το νησί.

Πρωταγωνιστές η παιδική αθωότητα και η πρώιμη αναζήτηση του έρωτα μέσα από παιχνίδια, ζωγραφιές και περιπέτειες. Η παστέλ αισθητική του Anderson, που την έχουμε συνηθίσει στις προηγούμενες δημιουργίες του, στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν μας βαραίνει αλλά καταφέρνει να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον. Ένας ολόκληρος νεόχτιστος κόσμος και μια ιστορία που εύκολα παρακολουθείς, χωρίς αυτό να την κάνει βαρετή. Σ’αυτά έρχονται να προστεθούν το υπέροχο καστ των ηθοποιών και οι ερμηνίες τους πάνω σε μοναδικά ιδιόρυθμους χαρακτήρες καθώς και το soundtrack που συνθέτει την γλυκιά και… περίεργη ατμόσφαιρα της ταινίας (προτείνω να κάτσετε μέχρι το τέλος των τίτλων για να το εκτιμήσετε!).

Μην ξεχνατε ότι άνοιξαν τα θερινά σινεμά! Οπότε πάρτε την παρέα σας, καθήστε αναπαυτικά στις καρέκλες σκηνοθέτη και απολάυστε τον πολύχρωμο ‘Ερωτα του Φεγγαριού!

Σε συνεργασία με την ODEON παρέχεται ειδική τιμή για τα μέλη του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων 6,5 ευρώ / εισιτήριο με την επίδειξη της προσκοπικής ταυτότητας.

Η προσφορά ισχύει μόνο για τους κινηματογράφους ODEON.

Στιγμές χαράς...

Πέρασαν 8 χρόνια απο εκείνες τις μέρες ...
Ηταν πάλι παρασκευή και μέσα στην καθημερινότητα της δουλειάς έπρεπε να κατέβω στον Πειραιά για να δω μια καλή προσφορά που μας είχαν κάνει, για να αγοράσουμε σωσίβια για την Κατασκήνωση.
Το πρόγραμμα ήταν σχεδόν έτοιμο, οι συμμετοχές δεν είχαν έρθει όλες, και η Εστία θύμηζε πολιορκημένη πολιτεία με το υλικό διάσπαρτο.
Ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο...
- Ρε συ, το απόγευμα παίζει η Εθνική τον πρώτο αγώνα στο Euro. Δεν έρχεσαι από το σπίτι να τον δούμε;
- Τι να δούμε ρε Γιώργο; Εδώ έχω τόση δουλειά για την Κατασκήνωση. Άσε που θα φάνε 5 γκολ.
Κλείνοντας το τηλέφωνο σκέφτηκα μήπως τελικά ασχολούμαι παραπάνω απ' όσο πρέπει με την Κατασκήνωση. Κάνω ένα τηλέφωνο στην Υπαρχηγό μου ακούγοντας την γνωστή ατάκα.
- Τι θες πάλι;
- Εχω ένα επείγον ραντεβού, της λέω και το απόγευμα δεν μπορώ να περάσω...
Το απόγευμα όπως οι περισσότεροι θυμάστε ήταν μαγικό... Οι μέρες περνούσαν, φτάνει ή Τετάρτη και ξαναχτυπάει το τηλέφωνο...
- Το απόγευμα έχει κανονιστεί να δούμε όλοι το ματς με την Ισπανία στην "Αίθουσα Λευκαδίτη". Έλα...
Μια χαρά, σκέφτομαι. Φτάνει και η Κυριακή και μετά το αποτέλεσμα του τρίτου αγώνα αρχίζουν να με ζώνουν τα φίδια. Προκριθήκαμε και την Τετάρτη στον προημιτελικό εμείς θα είμαστε κατασκήνωση με την Ομάδα ... Τι θα κάνω τώρα; Ευτυχώς δεν είχα μόνο εγώ την ίδια σκέψη και οι αναστολές μου έφυγαν την ίδια μέρα.
- Αρχηγέ, πρώτη φορά παίζουμε προημιτελικό και θα το χάσουμε;
Σιγά μην το χάναμε... Έλα όμως που τον ημιτελικό δεν γινόταν να μην τον χάσουμε. Θα ήμασταν στην εξερεύνηση. Μια μαγική στιγμή... Η κάθε Ενωμοτία είχε την σχεδία της, ταξίδεψε και είχε κατασκηνώσει μόνη της. Είχα ξεχάσει τον ημιτελικό, τα είχα ξεχάσει όλα. Μέχρι που ο ουρανός πήρε φωτιά από τα βεγγαλικά σε όλη την Σαλαμίνα ... Όλοι καταλάβαμε ότι κάτι καλό έγινε .


ΤΕΛΙΚΟΣ λοιπόν και όλη η Ελλάδα να ψάχνει τρόπο να πάει στην Πορτογαλία!

Την Κυριακή έπρεπε να κάνω τις υποχωρήσεις μου ξανά στο πρόγραμμα που ενδόμυχα ήξερα ότι δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Με τις ανάλογες πατέντες, έπρεπε να το δούμε αυτό, να ζήσουμε τη στιγμή, γνωρίζοντας ότι μπορεί να μην έχουμε ξανά την ευκαιρία. Όλη η Ομάδα μαζεμένη με την προσμονή για κάτι μεγάλο. Εγώ όμως σε δίλημμα. Δεν ήθελα να εκτεθώ... Φοβόμουν πολύ μήπως μου φύγει κανένα "γαλλικό". Έκατσα λοιπόν στην τραπεζαρία . Όταν μπήκε το γκολ δεν άντεξα και πήγα κοντά. Τα κορίτσια της Ομάδας ήξεραν όλους τους παίχτες με τα μικρά τους ονόματα, τα αγόρια ήταν όρθια, ένα συναίσθημα πολύ περίεργο, ένιωθα ότι χάνω τον έλεγχο. Δεν πειράζει όμως, το συναίσθημα είναι πάντα πιο ισχυρό.
Είναι μικρές χαρές που σήμερα φαντάζουν ακόμα πιο δύσκολες. Είναι πολλαπλή ή ερμηνεία και το συμβολικό πλαίσιο της ομαδικής προσπάθειας που φέρνει το μαγικό αποτέλεσμα. Είναι το παράδειγμα που έχουμε ανάγκη όσο ποτέ να επαναλάβουμε και να μιμηθούμε σε κάθε μας ενέργεια .
Είναι η έκπτωση στο πρόγραμμά μας στην Κατασκήνωση, που μας θυμίζει ότι, πολλές φορές τα πράγματα είναι απλά...
Πέρασαν 8 χρόνια και μπορώ να ζητήσω συγνώμη για το φάκελο Κατασκήνωσης που έδωσα και εκείνο το βράδυ ακύρωσα το βραδινό παιχνίδι, χωρίς να ρωτήσω κανένα ... Μου είχαν κάνει δώρο μια μοναδική στιγμή που δεν μπορούσα να αντισταθώ.

Καλή επιτυχία σήμερα, στο ξεκίνημα της νέας προσπάθειας που θα μας βοηθήσει για λίγο να ξανανεβούμε λίγο ψηλότερα ..

Κώστας Πατινιωτάκης

Πειραματόζωα, η ανθρώπινη μορφή της βαρβαρότητας

Η σημερινή ημέρα, 24 Απριλίου, αποτελεί την Παγκόσμια Ημέρα κατά των πειραμάτων στα ζώα.
Προσωπικά, θλίβομαι και αγανακτώ για όλους εκείνους που πληγώνουν, βασανίζουν ή σκοτώνουν ζώα, χωρίς κανένα δισταγμό στο όνομα της επιστήμης και φυσικά του κέρδους.

Βέβαια, όταν μαθαίνουμε ότι κάποιος ασυνείδητος τραυμάτισε ή σκότωσε μία καφέ αρκούδα στην περιοχή της Πίνδου ή ένα  ελάφι στην Πάρνηθα, αισθανόμαστε την ίδια θλίψη και αγανάκτηση. Κανείς μας όμως δεν έχει την ίδια ευαισθησία για ζώα όπως αρουραίοι ή γουρούνια, τα οποία υποβάλλονται σε τεστ, τα οποία τους προκαλούν πόνο και θάνατο. Δεν είναι άλλωστε είδη υπό εξαφάνιση!

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα inews.gr και παρουσιάζει τη σκληρή όψη της επιστημονικής έρευνας. Τελικά πόση αξία έχει η ζωή;


Ημέρα μνήμης η σημερινή, για εκατομμύρια πειραματόζωα, τα οποία χάνονται για το «καλό της ανθρωπότητας». Στα ευρωπαϊκά εργαστήρια και μόνο, δώδεκα εκατ. ζώα εκτιμάται ότι βασανίζονται και σκοτώνονται κάθε χρόνο. Στην Ελλάδα, περίπου 1 εκατομμύριο ζώα χρησιμοποιήθηκαν σε πειράματα το 2005, τελευταία χρονιά για την οποία υπάρχουν επίσημα στοιχεία από εκπαιδευτικά ιδρύματα, ερευνητικά κέντρα, ιατρικά ινστιτούτα και φαρμακευτικές εταιρίες που χρησιμοποιούν σπονδυλωτά για πειράματα. Τα ζώα αυτά ήταν κυρίως ψάρια, αλλά και τρωκτικά, κουνέλια, σκύλοι, γουρούνια, πρόβατα, όρνιθες και αμφίβια που χρησιμοποιήθηκαν για ιατρικά, οδοντιατρικά, κτηνιατρικά προϊόντα και εξοπλισμό καθώς και για έρευνα βιολογικών χαρακτηριστικών.

Πριν από 23 χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε την Οδηγία 86/609/ΕΟΚ για την προστασία των ζώων που χρησιμοποιούνται σε πειράματα. Η Οδηγία αυτή δεν υπήρξε αποτελεσματική, γιατί ουσιαστικά απέτυχε να αποτρέψει την κακομεταχείριση, ενώ δεν προωθούσε ούτε επιστημονικές μεθόδους έρευνας χωρίς χρήση ζώων. Για το λόγο αυτό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αναγνωρίζοντας τη σημασία του θέματος, εξέφρασε τη πρόθεσή της για ισχυρότερη και αποτελεσματικότερη προστασία των πειραματόζωων και για την προώθηση, διάδοση και τελειοποίηση των επιστημονικών μεθόδων έρευνας χωρίς ζώα.

Πρόσφατα, η Επιτροπή δήλωσε την πρόθεσή της για αναθεώρηση της Οδηγίας ώστε να ενσωματωθούν οι τελευταίες γνώσεις από τις σύγχρονες τεχνικές στον τομέα των πειραμάτων σε ζώα και τις εναλλακτικές μεθόδους έρευνας, λαμβάνοντας υπόψη και τους ηθικούς προβληματισμούς για τη χρήση ζώων σε πειράματα. Μετά από αρκετές διαβουλεύσεις στα όργανα της ΕΕ, οι τελικές προτάσεις θα συζητηθούν τον ερχόμενο μήνα και θα τεθούν προς ψήφιση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η αναθεώρηση αυτή αποτελεί τη μοναδική ευκαιρία από το 1986 για βελτίωση της νομοθεσίας σχετικά με τα πειράματα σε ζώα. 

Για άλλη μια φορά, όμως, οι προσδοκίες δεν ανταποκρίθηκαν στην πραγματικότητα καθώς τα μέτρα που προτείνονται δεν είναι ικανά να εξασφαλίσουν διαφάνεια σε αυτό τον τομέα. Οι αρχικές προτάσεις που είχαν διατυπωθεί από την Επιτροπή αφορούσαν σημαντικές βελτιώσεις προς την κατεύθυνση της σταδιακής απομάκρυνσης από τη χρήση ζώων σε πειράματα, αλλά τροποποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό μετά τις έντονες πιέσεις των πανίσχυρων φαρμακευτικών βιομηχανιών και ερευνητικών κέντρων. 

Όμως υπάρχει κίνδυνος η αναθεωρημένη Οδηγία να είναι τελικά χειρότερη από αυτή που αντικαθιστά, καθώς σχεδιάζεται να περιλαμβάνει απαράδεκτες διατάξεις όπως:Οι ερευνητές θα μπορούν να προκαλέσουν σφοδρό και παρατεταμένο πόνο στα ζώα και να χρησιμοποιήσουν επανειλημμένα το ίδιο ζώο σε επίπονα πειράματα.

• Οι ερευνητές θα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν πρωτεύοντα θηλαστικά για οποιοδήποτε σκοπό, όχι μόνο για ασθένειες που απειλούν την ανθρώπινη ζωή, όπως είχε προτείνει η Επιτροπή.
• Δεν θα υπάρχει κανένα κίνητρο να σταματήσει η αιχμαλωσία πρωτευόντων θηλαστικών από τη φύση, για αναπαραγωγή με σκοπό την τροφοδότηση της έρευνας με πειραματόζωα.
• Οι ερευνητές θα επιτρέπεται ουσιαστικά να καθορίσουν ποια πειράματα χρειάζονται την άδεια της κυβέρνησης, αποφασίζοντας οι ίδιοι πώς να ταξινομήσουν το επίπεδο πόνου που θα υποστούν τα ζώα.
• Στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων, οι ερευνητές δεν θα χρειάζεται να λογοδοτούν αξιολογώντας την αποτελεσματικότητα των πειραμάτων - είτε από την πλευρά της ευζωίας των ζώων είτε από επιστημονική άποψη.
• Δεν προτείνεται κανένα σχέδιο που θα οδηγήσει στην απαγόρευση της χρήσης ζώων, κάτι που πολιτικοί και επιστήμονες υποστηρίζουν ότι αποτελεί επιθυμητό στόχο..
• Σημαντικές πτυχές της οδηγίας μένουν ασαφείς, με μεγάλα περιθώρια στην ερμηνεία αμφιλεγόμενων σημείων, με κίνδυνο η μελλοντική νομοθεσία να μην εφαρμόζεται με συνέπεια σε όλη την ΕΕ.

 Όπως σημειώνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι, εναλλακτικές μέθοδοι όπως νεκροτομές, κλινικές και επιδημιολογικές μελέτες σε ανθρώπους, δοκιμές σε σωλήνα, καλλιέργειες οργάνων, ιστών και κυττάρων, μοντέλα και προσομοιωτές έχουν αποδειχθεί περισσότερο ακριβείς και χρήσιμες και παρέχουν έγκυρες πληροφορίες, χρησιμοποιώντας εξελιγμένη τεχνολογία με εφαρμογή ποιοτικού ελέγχου. 

«Κανένας σκοπός δεν είναι τόσο υψηλός που να δικαιολογεί τόσο χαμερπείς μεθόδους» (Άλμπερ Άινστάιν, για τα πειράματα σε ζώα). 

Μια παλια φωτογραφία ...

Είναι πολλές φορές που τα πράγματα στην ζωή μας τα συνδέουμε με ένα τραγούδι , μια εικόνα , μια έκφραση...

Ήταν περίπου 10 Σεπτεμβρίου του 1997 και όλο το Σύστημα είχαμε πάει εκδρομή στο Δάσος των Γιγάντων όπως το λέγανε...

Την επόμενη μέρα, εγώ και δύο φίλοι, ο Λάμπρος και ο Σπύρος, θα γινόμασταν Βαθμοφόροι και θα αφήναμε τις αναμνήσεις μιας όμορφης Ανιχνευτικής ζωής σε μια Κοινότητα μεγάλη (φανταστείτε ότι είμασταν περίπου 30 άτομα!) . Τόσοι πολλοί, που δεν θα γινόμασταν όλοι Βαθμοφόροι και το Συμβούλιο του Συστήματος τότε είχε αποφασίσει, δύο παλιοί Αρχηγοί, ο Σάμης και η Ελένη, να βοηθούσαν στο 37ο Σύστημα, μια νέα Βαθμοφόρος, η Δανάη, θα πήγαινε και εκείνη στο 37ο και δύο επίσης νέοι, ο Θοδωρής και η Ρούλα, θα βοηθούσαν στο 24ο.

Το βράδυ λοιπόν εκείνο. μετά την πυρά, μια παρέα μεγάλη. παλιών Ανιχνευτών και βαθμοφόρων είχε ξεμείνει στον χώρο της πυράς και στην παρέα ήταν και δυο κιθάρες ...

Του Σάμη και του Γιώργου...

Μέσα στο χαβαλέ και στα αστεία, ο φίλος μου ο Σάμης ξεκινάει στο βουνό να παίζει στην κιθάρα ένα τραγούδι που είχε τίτλο "Θάλασσες" .

Με τον Σπύρο αρχίσαμε να γελάμε, που ακούγαμε "Θάλασσες" στην Πάρνηθα ..

Ο Σάμης απτόητος ...και εγώ άρχισα να πέρνω στα σοβαρά το τραγούδι γιατί οι στίχοι κάτι μου έλεγαν ...

Θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσες
και με ταξίδευες, σαν το καράβι κι έλεγες:
Θα σ' αγαπώ με τα καλοκαίρια
με τρικυμίες και με βροχές
με μαξιλάρι τα δυο μου χέρια
θα ονειρεύεσαι ό,τι θες

Μετά το τραγούδι, πετάγεται ο Λάμπρος και λέει τώρα που είπες τις θάλασσες δεν λές και το άλλο..

Το άλλο ήταν ...

Μια παλιά φωτογραφία,
αγκαλιά στη θάλασσα.
Χτες την έκανα κομμάτια
να μη βλέπουνε τα μάτια
πόσα χρόνια χάλασα.

Ίσως τελικά να μην είναι δύο απλά τραγούδια αλλά η αφορμή να συνδέω την ανάμνηση 15 χρόνια μετά ...

Ο τελευταίος δίσκος του Δημήτρη Μητροπάνου λέγεται "Εδώ είμαστε" και οι μικρές λεπτομέρειες που διαβάσατε πιο πάνω να μας θυμήζουν ακόμα οτι είμαστε εδω...

 Με την υποχρεώση να προσφέρουμε άγνωστα τραγούδια και λέξεις που μερικοί να τα συνδέσουν και να τα θυμούνται μετά απο 15 χρόνια ...

Οι παρακάτω πληρφορίες είναι αντιγραφή απο το in.gr απο σημερινό δημοσίευμα ...

Πως η ιστορία γίνεται σιωπή...

Δημήτρης Μητροπάνος (Απρίλιος 1948 - Απρίλιος 2012)

Τα Κύθηρα ποτέ δεν θα τα βρούμε, το χάσαμε το πλοίο της γραμμής, στα κύματα του Αιγαίου θα χαθούμε, δυο κύματα που σβήσανε κι εμείς...

Αποχαιρετάμε τον μεγάλο λαϊκό τραγουδιστή Δημήτρη Μητροπάνο, ψιθυρίζοντας ένα από τα ωραιότερα τραγούδια της δισκογραφίας του "Τα Κύθηρα ποτέ δεν θα τα βρούμε", γιατί με αυτό το τραγούδι ήρθε και εγκαταστάθηκε στις καρδιές μας από το 1973 και μετά που ακολούθησαν οι εκατοντάδες γνωστές επιτυχίες του.

O Δημήτρης Μητροπάνος γεννήθηκε το 1948 σε μια συνοικία έξω από τα Τρίκαλα για να ακολουθήσει από νωρίς το όνειρο της Αθήνας και των ευκαιριών το 1964, όπου και τον ανακάλυψε ο Γιώργος Ζαμπέτας, δίνοντάς του την πρώτη του δουλειά στο κέντρο "Ξημερώματα".
Στη συνέχεια γνωρίζει τον Μίκη Θεοδωράκη και σε μια σειρά συναυλιών μαζί του ανά την Ελλάδα, ερμηνεύει μέρη από το "Αξιον Εστί" και τη "Ρωμιοσύνη", ενώ το 1972 η συνεργασία του με το Δήμο Μούτση στον "Αγιο Φεβρουάριο" τον καθιερώνει ως έναν από τους σημαντικότερους ερμηνευτές του ελληνικού έντεχνου τραγουδιού.
Αυτή ήταν η αρχή για τον μεγάλο ερμηνευτή που έγραψε την προσωπική του μουσική ιστορία επιλέγοντας με όπλο το ένστικτό του να ερμηνεύει πάντα σπουδαία τραγούδια, κατά τη διάρκεια της 35χρονης καριέρας του.
Τραγούδια, που διέθεταν εκτός από ωραία μελωδία, δυνατούς στίχους που πάντα είχαν κάτι σπουδαίο να πουν και ο ίδιος μετέφερε με μεγάλο σεβασμό μέσω της φωνής του.

Ο Δημήτρης Μητροπάνος είναι αλήθεια ότι έτυχε μεγάλης και πλούσιας καριέρας, με την έννοια ότι συναντήθηκε με μεγάλους συνθέτες και στιχουργούς που έγραψαν για τη φωνή του μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια της ελληνικής δισκογραφίας με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το τραγούδι που έμελλε να γίνει κάτι σαν "εθνικός ύμνος" για τους Ελληνες, σε μουσική Μάριου Τόκα και στίχους του Φίλιππου Γράψα "Η Εθνική μας Μοναξιά".

Εδώ που μάθανε τα μάτια μας να κλαίνε
που συνηθίσαμε σε κάλπικους καιρούς
εδώ θα μείνουμε γιατί έχουμε και λέμε
ένα φιλότιμο και λόγους σοβαρούς
Γιατί εδώ
εδώ ειν' ο έρωτας που ξέρουμε
εδώ κι οι πίκρες που μας θέλουν και τις θέλουμε
εδώ κι εμείς για να 'χει πάντα συντροφιά
η εθνική μας μοναξιά
εδώ κι εμείς για να 'χει πάντα συντροφιά
η εθνική μας μοναξιά
Εδώ που μάθανε τα χρόνια μας να φταίνε
κι όλοι οι γειτόνοι μας ζητάνε μερτικό
παίξε το τζόγο σου και βρίσε τους καημένε
με λεξιλόγιο πολύ ελληνικό
Γιατί εδώ
εδώ ειν' ο έρωτας που ξέρουμε
εδώ κι οι πίκρες που μας θέλουν και τις θέλουμε
εδώ κι εμείς για να 'χει πάντα συντροφιά
η εθνική μας μοναξιά
εδώ κι εμείς για να 'χει πάντα συντροφιά
η εθνική μας μοναξιά

Σημαντικός σταθμός στην καριέρα του υπήρξε η συνάντησή του με τον Θάνο Μικρούτσικο στο δίσκο "Στου Αιώνα την Παράγκα" στον οποίο συμπεριλαμβάνεται μεταξύ άλλων σπουδαίων τραγουδιών η "Ρόζα".
Ισως το πιο αγαπημένο του τραγούδι καθώς δεν υπήρχε φορά που να το τραγουδήσει στη σκηνή και να μην αφήσει την ψυχή και το σώμα του ελεύθερο να χορέψει στα βήματα αυτού του υπέροχου ζεϊμπέικικου.
Αυτός ήταν ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο τελευταίος των γνήσιων ερμηνευτών του σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού με μια πορεία που τη χαρακτήρισε το ήθος της και ο σεβασμός προς το κοινό που τον ακολουθούσε χρόνια.
Ισως οι νέοι συνάδελφοί του δεν θα βρουν ποτέ τα Κύθηρα, το σημαντικό όμως είναι ότι θα έχουν πάντα ένα πάλσα να αναβοσβήνει δείχνοντάς τους το δρόμο!

Η καριέρα του Δημήτρη Μητροπάνου έκλεισε με το CD "Εδώ Είμαστε" σε μουσική Σταμάτη Κραουνάκη

Η άρνηση του χρέους

Ο Πρόεδρος της Ισλανδίας εξηγεί γιατί αποφάσισε να μην υπογράψει το νόμο σύμφωνα με τον οποίο το ισλανδικό κράτος θα αναλάμβανε να ξεπληρώσει τα χρέη των τραπεζών προς τους ξένους καταθέτες. Αντίθετα, και παρά τις διεθνείς πιέσεις, κάλεσε σε σχετικό δημοψήφισμα. «Ήταν ένα ερώτημα, εάν οι απλοί πολίτες της Ισλανδίας θα έπρεπε να γίνουν υπεύθυνοι για την αποτυχία μιας ιδιωτικής τράπεζας. Για να το πω διαφορετικά, έχουμε ένα σύστημα όπου εθνικοποιούμε τις απώλειες, αλλά ιδιωτικοποιούμε το κέρδος;», ρωτάει.

Από την εκομπή Εξάντας του Γιώργου Αυγερόπουλου.

Όπερα της Bαλίτσας - ΜΠΟΕΜ του Τζάκομο Πουτσίνι

Η δεύτερη παραγωγή της «Όπερας της Βαλίτσας» είναι η θρυλική όπερα Μποέμ του Τζάκομο Πουτσίνι. Η Μποέμ θα παρουσιαστεί στο Πολιτιστικό Κέντρο Γκράβας στις 29 Μαρτίου.

Η «Όπερα της Βαλίτσας» εντάσσεται στο πρόγραμμα «Πολιτιστικές δράσεις στην Αθήνα» που οργανώνει η Εθνική Λυρική σκηνή με τη συνεργασία του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων.
Με τους εξαιρετικούς τραγουδιστές της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, η «Όπερα της Βαλίτσας», βγαίνει εκτός του θεάτρου Ολύμπια και ταξιδεύει στις γειτονιές της Αθήνας με στόχο να συναντήσει και να γοητεύσει ένα νέο κοινό.
Στη Μποέμ, η υπόθεση αφορά τον έρωτα ανάμεσα στον ποιητή Ροντόλφο και στη ράφτρα Μιμή, από τη στιγμή που συναντιούνται έως το θάνατο της κοπέλας από φυματίωση.
Πρωταγωνιστεί η Έλενα Κελεσίδου, η οποία έχει ερμηνεύσει τον ρόλο της Μιμής, με μεγάλη επιτυχία, στην Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης, στην όπερα του Παρισιού, της Βιέννης, του Βερολίνου και σε άλλα διάσημα λυρικά θέατρα του εξωτερικού.

Σκηνοθεσία: Ισίδωρος Σιδέρης
Σκηνικά - Κοστούμια: Γιάννης Κατρανίτσας
Μουσική διδασκαλία & συνοδεία παράστασης: Φρίξος Μόρτζος
Φωτισμοί: Νίκος Εργαζάκης


Διανομή:
Ροντόλφο: Γιάννης Χριστόπουλος
Μιμή: Έλενα Κελεσίδη
Μαρτσέλλο: Χάρης Ανδριανός (21 & 27 /3), Χρήστος Λάζος (29/3)
Μουζέτα: Μαρία Κόκκα
Σωνάρ: Ζαφείρης Κουτελιέρης
Κολλίνε: Κώστας Ντότσικας
Αλτσιντόρο: Χρήστος Αμβράζης
Έρωτας – Θάνατος: Διονύσης Τσαφταρίδης

Καλλιτεχνικοί υπεύθυνοι των Δράσεων στην Αθήνα: Σταμάτης Μπερής, Λυδία Αγγελοπούλου
Η παράσταση παρουσιάζεται με υπέρτιτλους στα ελληνικά
Πολιτιστικό Κέντρο Γκράβας
(Ταϋγέτου60, Αθήνα / 210 2011151)
Ώρα έναρξης: 20.00
Είσοδος ελεύθερη

Γονείς και έφηβοι. Το άγχος των εξετάσεων

Η ΕΚΣ της ΤΕ Κεραμεικού - Κολωνού οργανώνει μια δράση ενημέρωσης για γονείς, στην προσπάθεια της να συμβάλει σε ένα πιο αρμονικό οικογενειακό περιβάλλον.

Αν θέλετε, ο χρόνος που θα αφιερώσουν οι ειδικοί συνεργάτες να μη διοχετευθεί μόνο στα μέλη της δικής μας ΤΕ, ελάτε και εσείς.

Σας θέλουμε στην παρέα μας.

Κυριακή 1 Απριλίου 2012, ώρα 11:00, 
Αίθουσα 52ου Ενιαίου Λυκείου, Τριπόλεως 2 - 4, Λόφος Κολωνού

Δημητρόπουλος Κ. Σταύρος

ΤΕ Κεραμεικού -Κολωνού

Τελικά, ένα λυκόπουλο μπορεί…!!

Σάββατο 17 Μαρτίου! Γύρω στις 7 και 20 το πρωί και σιγά - σιγά αρχίζουν να καταφτάνουν τα πρώτα λυκόπουλα στη λέσχη! Μαζί με τα σακίδιά τους φυσικά, γιατί είναι έτοιμα να ταξιδέψουν στο δάσος του Αμαζονίου, μαζί με τους δύο φίλους τους, τον Τιμόν και τον Πούμπα! Πρέπει να βοηθήσουμε τους δύο φίλους μας να κάνουν τον γύρο του κόσμου σε 30 μόλις ημέρες… Είναι τόσο δύσκολο αυτό, που μία Αγέλη μόνη της δεν μπορεί να το καταφέρει… Χρειάζονται δύο!

Κάπως έτσι και με αυτή την αφορμή, η εκδρομή της 5ης και της 24ης Αγέλης, είναι γεγονός! Χαμόγελα, ενθουσιασμός, κέφι, αλλά και αγωνία, είναι τα συναισθήματα που επικρατούν στα συνολικά 19 λυκόπουλα των δύο ατρόμητων Αγελών! Η αγωνία οφείλεται και στο άγχος που έχουν για το τι θα αντιμετωπίσουν στην εκδρομή! Γιατί για τα περισσότερα λυκόπουλα (τα 10 συγκεκριμένα), αυτή η εκδρομή ήταν η πρώτη τους. Όσο να ναι, ένα άγχος το έχουν. Ή μήπως τελικά δεν το έχουν; Ή μήπως τελικά αυτό είναι η ιδέα μου;

"Καινούργιο Λυκοπουλάκι..."

"...καλώς ήρθες μες στη φωλιά! "

Όντως δεν το έχουν! Όντως είναι η ιδέα μου, γιατί τελικά ένα λυκόπουλο μπορεί να κοιμηθεί και χωρίς τη μαμά του, και χωρίς το μπαμπά του, και χωρίς το αρκουδάκι του και τελικά μπορεί να κοιμηθεί μακριά από το σπίτι του, χωρίς κανένα κλάμα. Ναι, είναι αλήθεια! Μπορεί να τα κάνει όλα αυτά, αρκεί να βρίσκεται με την Αγέλη του! Αρκεί να κάνει τα πάντα, για να βοηθήσει έναν σούπερ ήρωα, ο οποίος χρειάζεται απεγνωσμένα τη βοήθειά του!
Έτσι και έγινε λοιπόν. Ταξιδεύοντας στο δάσος του Αμαζονίου, τα λυκόπουλα βοήθησαν τον Τιμόν και τον Πούμπα να κερδίσουν τον «Χρυσό Χαυλιόδοντα». Αφού πρώτα βέβαια προπόνησαν τον Πούμπα. Είναι και λίγο αγύμναστος όσο να ναι… Και αφού τα κατάφεραν με αυτό, μετά κατασκεύασαν «χελιδονοφωλιές». Υπήρξε μία εκδήλωση στο πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, στην οποία όποιος περαστικός ήθελε, κατασκεύαζε με πηλό μία χελιδονοφωλιά.

Τελικά, μαζί με τον «Χρυσό Χαυλιόδοντα», κερδίσαμε και μία μεγάλη εμπειρία μιας εκδρομής. Κερδίσαμε πολλά χαμόγελα λυκοπούλων, κερδίσαμε και πολλά χαμόγελα μαμάδων και μπαμπάδων, κατά την επιστροφή μας στην Αθήνα. Κερδίσαμε και την ικανοποίηση μιας επιτυχημένης εκδρομής. Σίγουρα λιγότερο από την επόμενη, μιας και στόχος των δύο Αγελών είναι να πηγαίνουν ολοένα και πιο ψηλά!

 Όσο ψηλά και μακριά πάει και η φαντασία ενός λυκοπούλου…  

Κώστας Κώτσης – Ακέλας
Α.Α.Λ. 5ης Αγέλης Κολωνού.